الشيخ الأميني ( مترجم : واحدى )

290

الغدير ( فارسى )

وفات يافته است « 1 » ؛ او به خانوادهء خود وصيت كرده بود كه در حائر مقدس ، در ناحيه‌اى به نام عقير دفن شود ، چنان كه گفته است : - به خاطر خدا ، از شما مىخواهم كه پس از مرگ ، مرا در خاك عقير « 2 » به خاك بسپاريد . - چرا كه من در آنجا ، همسايهء شهيد كربلا ، سلالهء رسول خدا ، آن بهترين پناهگاه خواهم بود . - آنجاست كه من ، بىآنكه با نكير و منكر بحث و گفتگويى داشته باشم ، در آرامگاه خود بىهيچ هراسى خواهم آرميد . - آن روز كه مردم از شعله و آتش جهنم وحشت‌زده خواهند بود ، من در جايگاه خود در امان خواهم بود . - من تجربه كرده‌ام كه اعراب مهمان خود را گرامى مىدارند ، و او را از هرگزندى نگاهبانى و حمايت مىكنند . - بنابراين ، فرزند پيامبر ، چگونه ممكن است از كسى كه بىهيچ ياورى در پناه او آرميده است ، دفاع نكند ؟ - اين عار است كه صاحب قرق و قلمروى ، شترسوارى را كه در آن گمراه شده ، يارى نكند . سيد امين نقل مىكند و مىگويد : از قصيده‌اى كه اين شاعر در باب علم بديع سروده ، برمىآيد كه وى به سال 840 به دنيا آمده است . « 3 » اين قول از صواب به دور است و با آنچه خود سيد گفته ، تضاد و منافات دارد ، چرا كه او به خط خودش در كتاب شهيد نوشته كه در سال 850 از كتابت آن فراغت يافته است « 4 » ، و حال آنكه شاعر ، اين كتاب را

--> ( 1 ) . ر ك : كشف الظنون : 2 / 1982 . ( 2 ) . عقير ، شايد نام بعضى از نواحى كربلا باشد ، همچون غاضريه و شاطى فرات ، و به همين جهت بود هنگامى كه از امام حسين عليه السّلام در مورد نام اين سرزمين پرسيدند ، در جواب آنها اشاره به زمينى به نام عقير كرد و فرمود : از سرزمين عقير به خدا پناه مىبرم . ممكن است اين نام ، از عقير به معنى شريفى كه كشته شود ، گرفته شده باشد . ( 3 ) . اعيان الشيعة : 5 / 336 . ( 4 ) . الدروس ، شهيد 340 .